Mooie Herinnering
 

Weerzien - Met genoegen maar bovenal met veel respect en bewondering, heb ik de geschiedenis gelezen op de site van Delta 90. Wat een passie en ondernemerschap en als het je aanspreekt een feest van herkenning, een prachtig jongensboek! Ben zelf ondernemer dus weet aangaande die avonturen dat je risico's moet nemen als je vooruit wilt blijven gaan en dat gaat niet als je altijd het braafste jongetje van de klas wilt zijn. Deel overigens ook de mening om mooie herinneringen levend te houden, en dacht dat het daarom misschien aardig zou zijn het onderstaande te delen. Ik steek niet onder stoelen of banken dat ik graag deelgenoot was geweest van de avonturen, bij interesse lees je onderstaand hoe het (anders) liep.

 
Kerstmis - Mijn naam is Dirk Hendrik de Vries, geboren te 1969 in Heerenveen en daar thans nog steeds woonachtig. Ik herinner het mij nog als de dag van gisteren...1984!

Volgens mij was het de 2e Kerstdag van dat jaar dat mijn ouders, wellicht uit verveling of als doel eens wat anders te zien dan Friesland, met ons d.w.z. met mijn zus en ik in de auto richting Arnhem koersten wat natuurlijk verder weg klinkt dan het is. Niks "witte kerst" toen want in mijn beleving regende het pijpenstelen. Geen weer om de auto uit te gaan dus want daar was het droog en warm. Al draaiend aan de autoradio van pa kwam ik al snel op Delta 9.0 Het veranderde mijn leven, het bleef me bij! Geweldige muziek. Ik hoorde, Wham - Last Christmas, Band Aid - Do they know it's Christmas, Frankie goes to H. - Power of love en U2 met Pride,

 
 
 
aangevuld met professioneel klinkende jingles, commercials perfect samengesmolten tot een geheel door DJ's. Het werd eenzijn met en opgaan in de radio. Daar werd ik blij van, het was een andere wereld. Waar kwam dat vandaan? Wie waren deze mensen? Waarom hadden wij dat niet in Friesland? Waarom kon ik Delta daar dan niet ontvangen? Ondanks de vele vragen maakte het mijn kerstgevoel compleet en...was er een nieuwe passie geboren: radio. Met het fenomeen radio was ik feitelijk nog niet bekend want Hilversum 3 kon mij niet boeien. Wel was ik al wat langer onder de indruk van en gegrepen door de muziek en alles wat daarmee samenhing.
 

Zolderkamer - Als zoveel startende DJ's begon het ook bij mij met het hobby'en op de slaapkamer, had op 13 jarige leeftijd een kleine drive in show waarmee ik enkele sportclubs trachte te vermaken. Maar voor de goede orde, op de terugreis naar Heerenveen stierven de klanken van Delta langzaam maar zeker uit de ether (voor mijn beleving toen ergens bij Zwolle). Bij thuiskomst was ik zo enthousiast dat ik gelijk mijn kamer indook en achter de receiver kroop op zoek naar... De teleurstelling was groot! Geen Delta of iets wat er dan ook maar voor door kon gaan. Lange antenne buiten het raam...helaas zonder effect. Ik begreep het toen nog niet echt...Kon ik nu van mijn receiver ook een zender maken? De volgende avond (donderdag) ging ik onverminderd nieuwsgierig in de FM band op opzoek naar...

Maar helaas geen Delta, op de 9.0 - 9.2 MHz was louter radiostilte. Verder draaiend was daar ineens swingende soul muziek, een goede Jock. Het was mijn eerste positieve kennismaking met Hilversum 3, de Tros en de Soul Show van Ferry Maat. Maar na 22.00 uur stond ik weer met lege handen en teleurgestelde oren. Het was voorbij! Ik moest een week wachten? Wellicht aardig te melden dat Ferry jaren later en in de tijd dat hij bij Radio 10 zat, nog jingles voor mij heeft gemaakt, maar dat terzijde.


 
Eigen zender - In die tijd was er nog geen internet dus meer dan wat ik zelf die tweede kerstdag had vastgesteld kreeg ik niet te horen. Later werd ik benaderd door een grote Drive in Show omdat zij mij het e.e.a wel aardig vonden presenteren. Getrokken door o.a. de technische kennis waarmee de heren eigenaren zelf hun "looplichten" maakten en PA's repareerden besloot ik mijn opleiding te wisselen voor de richting elektrotechniek

op de LTS. Immer getrokken door het fenomeen vrije radio bouwde 1 van de heren een licht FM zendertje voor me, spielerei natuurlijk maar ik was de wereld te rijk. Ergens begin 1985, het vroor als een bezetene, liep ik trots in een straal van 1000 meter om mijn ouderlijk huis naar mijn eigen zendertje te luisteren. Het werkte! Inmiddels helemaal gefocust op "professionele piraten" was daar bij het opnieuw prutsen aan de transistorradio in eens Focus 103 uit Heiloo. Wat een verassing wat een bereik! Het bereik duurde net zo lang als die winterperiode- 3 dagen. En kwam daarna nooit meer in die sterkte terug. Test fase? Groot bereik door het heldere weer? ik zal het vermoedelijk nooit weten. Ondertussen kon ik mijn nieuwe passie niet meer loslaten maar kon feitelijk geen kant op. Ik was 14, geen rijbewijs en in Friesland was het wat dit soort avonturen aangaat nogal stilletjes. Dat het mij toen nog ontbeerde aan "echte ervaring" was ik mij nog niet echt van bewust maar ach bezinning komt na jaren en we leren allemaal nog steeds wel iets bij nietwaar.


 

Weer naar Arnhem - Ondertussen werd het lente, Koninginnedag 1985. Mijn vader vroeg waar willen jullie vandaag naar toe? Naar Arnhem riep ik! In de veronderstelling weer wat van klanken van Delta 90 te kunnen meepakken, maar de dames wilden shoppen dus ik wist iedereen te overtuigen dat Arnhem ook een perfect winkelcentrum had en het dit maar moest worden. Zo gezegd zo gedaan. Het was groot feest in de stad en in de eerste de beste straat liep ik tegen de Delta Disco Show aan welke toen en voor zover ik mij kan heugen, stond opgesteld in een soort trucktrailer. Eenmaal terug in Friesland was de keuze definitief ik wilde naar de radio... Maar hoe. Mijn vader, mij volledig ondersteunend in deze passie, kwam uiteindelijk in de zomer (of het dat jaar was weet ik niet meer) met een advertentie: lokale omroep zoekt vrijwilligers.

Er volgde een gesprek bij mij thuis en een uitnodiging voor een stemtest. Lichtelijk nerveus onderging ik deze en de uitslag liet best even op zich wachten. Onzeker als ik was op die leeftijd dacht ik dat mijn kansen waren verkeken. En ineens was daar de uitslag: aangenomen, maar in eerste instantie niet als diskjockey, die had men voldoende. Men zocht uiteindelijk op langere termijn een nieuwslezer en vond mijn stem prettig en warm overkomen, daar was men naar opzoek. Leuk maar op die leeftijd helemaal niet cool natuurlijk. Uiteindelijk ben ik blij dat ik die kans heb gekregen en heb gepakt. Men heeft mij destijds in de gelegenheid gesteld cursussen te volgen waardoor ik goed leerde articuleren en mijn stem beter en rustiger leerde gebruiken in plaats van toen het door veel Discjockeys gebruikte, laat ik het maar als de "Noodweer-in-de-disco" stijl betitelen.

 

Dansshow - Uiteindelijk kwamen die radio programma's vanzelf waarvan de best beluisterde de "zaterdagavond dansshow" was. Een combinatie van het Delta 1-2-3 format en de Soulshow, hoe kan het ook anders want goed voorbeeld doet volgen. Ik weet nu dat het er niet zo zeer omgaat waar je het idee vandaan haalt maar waar je het naar toe brengt. Het programma was mede door de FM stereo zender een groot succes maar over het algemeen werd de lokale omroep niet bijster goed beluisterd. Uiteindelijk heb ik het programma met twee mede vrijwilligers (kochten zelf de platen) dan ook zo'n 6 jaar met veel toewijding en passie gepresenteerd variƫrend in die jaren tussen 17 en 21 uur. Het was best wel aanpoten in die tijd want in die jaren werkte ik op zaterdag in een elektronica winkel. Vervolgens om vijf uur naar de studio, na het programma snel naar huis om te eten en daarna naar de Bellefleur waar ik jaren heb gedraaid.

Uiteindelijk heb ik een deel van dit programma ook bij de omroep van Joure kunnen doen. Maar lokale radio heeft toch een heel andere beleving dan wat Delta destijds deed. Wat niet mag is leuk! Dit was legaal en bovendien was de club op een bepaald moment het strijdtoneel van (te) veel politiek en te weinig radiopassie. Vooral dat laatste heeft mij destijds genoodzaakt te stoppen. Via de plotselinge stop van het programma werd ik benaderd door andere lokale omroepen. Uiteindelijk heb ik voor een aantal nog regelmatig commercials ingesproken maar kon ik, doordat ik afhankelijk was van het openbaar vervoer niet ingaan op het maken van programma's. Uiteindelijk ben ik in het professionele discotheken circuit/drive in shows beland en daarmee uiteindelijk gestopt vanwege mijn andere loopbaan. Een loopbaan die zich nog steeds afspeelt in de consumenten elektronica.

 

Passie - En de passie? De passie die blijft altijd. Als ik bijvoorbeeld weer eens muziek hoor uit die tijd of wanneer ik weer eens te horen krijg na het inspreken van een voicemail o.i.d. "Jij had radiopresentator moeten worden" vaak zeg ik er niet teveel over. Nu het jongetje van destijds zelf een zoon heeft van 11 die bij het struinen op zolder twee jaar terug en al wijzend op twee Technics SL-1200's riep "wow pap wat zijn dat" wordt alles weer vers. Anderzijds is het zoals Nick al melde zo, dat het alles natuurlijk met de beleving te maken heeft en wie wegdroomt bij een Delta radio van nu dat uiteraard invult met het tijdsbeeld van toen, terwijl Delta in 2012 natuurlijk ook gewoon de hits van nu zou laten klinken; het was immers een zeer eigentijds station. De herinnering is mooi en soms moet je het daarbij laten. Anderzijds voorzag Delta in iets wat er niet was, maar waar ontiegelijk veel behoefte aan was. Illegaal of niet, o.a. Delta 90 heeft aan de basis gestaan van de grote commerciƫle stations van nu.

 

Dirk Hendrik de Vries / Heerenveen

 
 
Terugkeren naar de MN home